Νέο Κύμα

Οι διαδηλωτές κατά του αυταρχισμού ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με τον αυταρχισμό

Της Ξένιας Οικονομίδου*

Οι διαδηλωτές ενάντια στον αυταρχισμό και τη διαφθορά ξαναβγαίνουν στους δρόμους πιο οργανωμένοι και συσπειρωμένοι για να ακουστούν, να προβληματίσουν την κοινωνία και να αποδείξουν ότι η βία της αστυνομίας και του κράτους γενικότερα δεν θα τους καταστείλει, δεν θα τους φοβίσει και δεν θα τους κλείσει το στόμα.  

Να υπενθυμίσουμε ότι η διαδήλωση διοργανώθηκε από διάφορες και διαφορετικές μεταξύ τους ομάδες, που συσπειρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον αυταρχισμό και τη διαφθορά το περασμένο Σάββατο 13 Φεβρουαρίου. Το αποτέλεσμα θλιβερό, ντροπιαστικό και ζημιογόνο για τη δημοκρατία. Η αστυνομία, πιθανότατα, με άνωθεν οδηγίες κινήθηκε απειλητικά κατά του πλήθους, χτύπησε διαδηλωτές, προέβη σε 11 συλλήψεις, επιτέθηκε με δακρυγόνα και σπρέι πιπεριού και, τέλος, έριξε το θωρηκτό «Αίαντας» στη μάχη καταστολής του πλήθους με τα γνωστά και τραγικά αποτελέσματα. Το γεγονός ότι κάποια μεμονωμένα άτομα «προκάλεσαν» ή επιτέθηκαν κατά της αστυνομίας δεν αναιρεί το γεγονός ότι η διαμαρτυρία ήταν ειρηνική και ότι η πλειονότητα των πολιτών τηρούσαν τα μέτρα προστασίας από τον κορωνοϊό.  

Περισσότερες από τις ομάδες που έλαβαν μέρος στη διαμαρτυρία του περασμένου Σαββάτου συν κάποιες καινούριες ομάδες κάλεσαν σε δεύτερη διαμαρτυρία, το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου ως απάντηση κατά του αυταρχισμού και της βίας. Πέραν των ομάδων θα λάβουν μέρος στη διαδήλωση και πολλοί πολίτες, οι οποίοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν και για την υπέρμετρη βία που άσκησε στους διαδηλωτές η αστυνομία, κάτι που δικαιολογεί την οργή των πολιτών ακριβώς για τον αυταρχισμό και τη διαφθορά.

Να τονίσουμε ότι η αστυνομία είχε ήδη πάρει μαζί της τον «Αίαντα» και εξοπλίστηκε υπερβολικά στο πλαίσιο της προετοιμασίας της για την αντιμετώπιση των διαδηλωτών. Σε μια χώρα χωρίς ιδιαίτερη κουλτούρα διαδηλώσεων, σε μια χώρα όπου ως τώρα λέγαμε ότι διαμαρτυρόμαστε από τον καναπέ μας, πώς η αστυνομία αποφάσισε να εμφανιστεί εξοπλισμένη σαν αστακός; Προφανώς, όπως  θα έλεγαν οι υπεύθυνοι, περίμεναν επεισόδια. Αλλά με βάση τι είχαν πληροφορία ότι οι συνήθως ήρεμοι πολίτες θα έκαναν φασαρίες; Μήπως υπήρξαν και προβοκάτορες μέσα στην πορεία;

Η κυβέρνηση, μέσω της αστυνομικής αυτής επιχείρησης, κατάφερε για άλλη μια φορά να μετατοπίσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Αντί να ασχολούμαστε με τη διαφθορά που μαστίζει τον τόπο μας, ασχολούμαστε με τα βίαια επεισόδια και με τον ζήλο που επέδειξε η αστυνομία, ώστε να «συμμορφώσει» τους πολίτες. Χωρίς βέβαια να γνωρίζει ότι ο αυταρχισμός της, η βία και το μένος της ενάντια στους διαμαρτυρόμενους συσπείρωσε τους πολίτες και θα τους οδηγήσει σε δυναμικότερα μέτρα και «ανυπακοή». Εάν υπήρχαν πολίτες που αμφέβαλαν για τον αυταρχισμό της κυβέρνησης, ο χειρισμός από το «σωφρονιστικό όργανό» της δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Είναι σημαντικό, παρά τα βίαια επεισόδια, να παραμείνουμε εστιασμένοι στον κοινό μας σκοπό, που είναι η καταπολέμηση και η πάταξη της διαφθοράς.    

Η αστυνομία δεν πρέπει να χρησιμοποιεί βία, πρέπει να βρει άλλους τρόπους να συνετίσει το πλήθος, πριν καταφύγει σε αυτή την έσχατη λύση. Υπάρχουν καλύτεροι και ορθότεροι τρόποι, για να επιβάλει τη τάξη η αστυνομία. Μπορεί να μοιράζει πρόστιμα σε όσους παρανομούν, μπορεί να κάνει εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, μπορεί να παρακολουθεί εξ αποστάσεως, και μόνο σε επείγουσα ανάγκη να παρεμβαίνει. Μπορεί η αστυνομία να δημιουργήσει μία καλύτερη εικόνα για το σώμα της από αυτήν που έχει, ώστε οι πολίτες να στηρίζουν το έργο της και να συνεργάζονται μαζί της. Ο σεβασμός εμπνέεται και καλλιεργείται. Ο σεβασμός δεν επιβάλλεται. Η αστυνομία χρειάζεται να συνδιαλέγεται με τους πολίτες, να λαμβάνει εκ των προτέρων τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην γίνονται επεισόδια στις διαδηλώσεις, πάντα σε συνεννόηση με τους διοργανωτές των διαδηλώσεων αυτών. ‘Εχει αποδειχτεί παγκοσμίως ότι όσο πιο σκληρή είναι η αστυνομία τόσο σκληρότερη είναι η απάντηση του πλήθους. Ας μη θρηνήσουμε θύματα αστυνομικής βίας, όπως πρόσφατα οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι διαδηλώσεις γιγαντώθηκαν ενάντια στη βαρβαρότητα της αστυνομίας.   

Σύμφωνα με καθιερωμένη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ακόμη και αν μία διαδήλωση δεν έχει λάβει τη νενομισμένη άδεια, εάν οι πολίτες διαδηλώνουν ειρηνικά, οι αρχές θα πρέπει να επιδεικνύουν κάποιον βαθμό ανοχής σε μία δημοκρατική κοινωνία. Εάν οι διαμαρτυρόμενοι του «Ως Δαμέ» δεν υπάκουσαν στα μέτρα, το ίδιο έκαναν και πάρα πολλοί θρησκευόμενοι πολίτες, ιερείς καθώς και ο Μητροπολίτης Μόρφου, ο οποίος επανειλημμένα αγνόησε τα μέτρα και με μεγάλη έπαρση και επιδεικτικά κορόιδεψε το κράτος και όλους όσοι τηρούν τα μέτρα. Τι έκανε το κράτος γι’ αυτό; Πού ήταν η αστυνομία; Πώς τιμωρήθηκαν αυτοί οι πολίτες συμπεριλαμβανομένου και του Μητροπολίτη; Μήπως τελικά υπάρχουν πολίτες, οι οποίοι είναι υπεράνω του νόμου; Ας μας ενημερώσουν, για να ξέρουμε!

Είναι σημαντικό οι πολίτες να μην αποπροσανατολίζονται και να μην ξεφεύγουν από τον αρχικό τους στόχο. Η διαφθορά που μαστίζει τον τόπο μας ένωσε τους πολίτες όσο ποτέ άλλοτε. Με διάφορες ενέργειες και διαμαρτυρίες κατάφεραν να αναδείξουν το μέγεθος του προβλήματος και συνέβαλαν ουσιαστικά στην απομάκρυνση του Δημήτρη Συλλούρη από την προεδρία της Βουλής και του Χριστάκη Τζιοβάνη από τα έδρανα της Βουλής. Οι διαμαρτυρίες πρέπει να συνεχιστούν. Τα άτομα τα οποία δεν τηρούν τα μέτρα και παρεκτρέπονται είναι λίγα και μπορούν πολύ εύκολα να απομακρυνθούν και να αποβληθούν από τις διαμαρτυρίες. Οι διοργανωτές των διαμαρτυριών θα πρέπει να αναλάβουν και ρόλο επιτηρητή, να καταγγέλλουν και να απομακρύνουν τα άτομα τα οποία δεν έχουν ουσιαστικά θέση σε μία ειρηνική διαμαρτυρία και δεν σέβονται τη δημόσια υγεία.   

Η βία, υπέρμετρη ή μη, είναι μία και είναι καταδικαστέα από όλους τους δημοκρατικούς πολίτες. Οι πολίτες είναι όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο και δεν πρόκειται να ανεχτούμε ταξικές διαφορές και διαχωρισμό πολιτών σε δύο κατηγορίες.

Το δικαίωμα στη διαμαρτυρία είναι αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα, το οποίο κερδήθηκε με σκληρούς αγώνες κάποιων προοδευτικών και βαθιά δημοκρατικών ανθρώπων, οι οποίοι πάλεψαν και έχασαν τη ζωή τους για αυτό. Δεν έχουμε το δικαίωμα και την ευχέρεια να ενδώσουμε στον αυταρχισμό. Εάν το κάνουμε, θα είναι η απαρχή για οπισθοδρόμηση και κατάλυση σιγά σιγά της δημοκρατίας. Δεν χύθηκε τόσο αίμα για το τίποτα!

*Η Ξένια Οικονοίδου είναι Συντονίστρια Επικοινωνίας και Προβολής στο “Νέο Κύμα – Η Άλλη Κύπρος”.

X